30. 09. 2026

Që 2 mij vjetë vuajtje shqiptare, arbërore dhe ILIRE! Edhe pse nuk i lëshuan pushkët nga dora nëpër dekada e shekuj në mbrojtje të trojeve tona, megjithate tradhtia e tipit Batonqe e Shehollqe, përherë e ka dëmtuar, e ka devalvuar, e ka hedhur posht dhe e ka asgjësuar luftën e luftetarëve tanë, duke shkelur pa mëshirshëm mbi gjakun e dëshmorëve të lirisë dhe mbi gjakun e derdhur lum nga shqiptarët, arbëroret dhe ILIRËT.

Shkur shprehur duke devalvuar luftën e luftetarëve tanë që kanë luftuar nëpër dekada e shekuj për ti mbrojtë tokat tona Shqiptare-arbërore-ILIRE, që naj kanë lënë gjyshërit dhe stërgjyshërit tanë në Gadishullin Ilirik, në të cilin Gadishull nuk kishte as sllav e as grekë në ato troje tona, tani të coptuara e të bëra copë e grimë. Për ti shpërlyer me tokat tona ardhacakët sllavo-grek, me ndihmen e Europës Plakë.

Tradhtia Btoniane e Sheholliane, tani po na gënjen hapatas, se veriun e kemi dhuratë nga Rankoviqi e nga Titë Rriqni. Këtë gënjeshtër batonqe e shehollqe e kanë fabrikuar kjo kope e tradhtisë, me synimin qi ti falin prap tokë shqiptare Serbisë pushtuse, gjakatare e gjenocidale, për të bërë jetë të qetë e të pa trazuar kopeistët në fjalë, në dëmë të trojeve tona më të pasura në Ballkan dhe më gjërë. Duke shkelur me dy këmbët mbi gjakun e derdhur lum të dëshmorëve tanë që ranë heroikishtë duke luftuar ballë për ballë me hasmin serb, gjendocidal ndaj shqiptarëve. Dhe duke shkelur mbi amanetin e tyre!

Duke shkelur edhe mbi gjakun e 15 mij viktimave të pafajshme që nga foshnjet në barkun e nënave shqiptare e deri të plakat e pleqtë në moshën e shtyrë të pleqërisë së tyre, të cilët janë përzën me dhunë nga ushtarët fashist , kriminel, amoral dhe gjenocidal të Serbisiës!

Popullatë vërtetë e pafajshme, e pa mbrojtur nga askush, e pa armatosur, e përzënë me dhunë nga shtëpitë e trojet e veta prej gjakatarët e përmendur më lartë. Kopeistët e tradhtisë, shkelën edhe mbi dhunimin, gjunjëzimin, nënshtrimin dhe poshtrimin e 20 mij femrave shqiptare, që e shkaktuan ushtarakët fashist , qetnik e gjenocidal në fjalë, pos kësaj, Batonët dhe shehllët, nxitën dhe stimuluan vëllavrasje mes rivalëve politik shqiptarë.

Kjo kope tradhtie Batonqe e Shehollqe, edhe pse u coptuan e u bënë copë copë trojet tona në Gadishullin ILIRIK, për favore të fqinjëve tanë sllavo-grerk. Prap nuk janë mbush mend Batonët dhe Shehollët dhe mezi po presin të falin tokë shqiptare, edhe tani, si tek rasti i demarkacionit me Maqedonin dhe me Malin e Zi dhe qitja në treg e pjesëve më të mira të atdheut, bre mos i lashtë pa i vra i madhi Zot! I juaj, mësuesi Isë

Shiko më pak

27. 09. 2026

Ka ditë kur patriotizmi nuk matet me atë se kush bërtet më fort por me atë se kush di ta ruajë Kosovën edhe kur dhemb më së shumti.

Më 16 shtator, vendimi i Gjykatës Speciale në Hagë preku shumë qytetarë të Kosovës. Për shumë familje, miq dhe qytetarë, ajo ditë solli zhgënjim, zemërim dhe një ndjenjë të thellë padrejtësie. Që nga ajo ditë, qytetarë janë mbledhur në sheshet e Prishtinës dhe kanë protestuar kundër vendimit, duke kërkuar drejtësi. Dhe kjo është e drejtë. Në një shoqëri demokratike, qytetari ka të drejtë të protestojë, të mos pajtohet, të kërkojë drejtësi dhe të thotë me zë të lartë se një vendim e ka lënduar dhe se nuk e konsideron të drejtë.

Por pikërisht këtu fillon përgjegjësia. Sepse psikologjia njerëzore na mëson se kur një shoqëri është e plagosur emocionalisht, zemërimi mund t’i bashkojë njerëzit, por vetëm arsyeja mund ta mbrojë atë shoqëri nga pasojat e zemërimit. Sot nuk kemi nevojë për më shumë urrejtje, por për më shumë qartësi. Nuk kemi nevojë për më shumë zhurmë, por për më shumë argument. Nuk kemi nevojë për përplasje, por për drejtësi.

Nga këndvështrimi juridik, një vendim gjyqësor nuk duhet të luftohet me rrugë. Luftohet me ligj, me prova, me arsyetime juridike, me mjete ankimi, me argumente, me avokatë dhe me çdo mjet që sistemi juridik e lejon. Nëse besojmë se drejtësia ka gabuar, atëherë duhet t’i kërkojmë drejtësisë ta korrigjojë gabimin, jo ta shkatërrojmë rrugën drejt saj. Një vendim që konsiderohet i padrejtë nuk korrigjohet duke dobësuar institucionet, por duke përdorur çdo mundësi ligjore për ta kundërshtuar me dinjitet, profesionalizëm dhe këmbëngulje.

Dhe duhet ta themi edhe një gjë tjetër: UÇK-ja nuk është pronë e askujt. Ajo është pjesë e historisë së Kosovës. Por historia e Kosovës nuk është shkruar vetëm me pushkë. Është shkruar edhe me laps, nga mësuesit që në ditët më të vështira i mblodhën nxënësit nëpër shtëpi private dhe vazhduan mësimin, nga nënat dhe baballarët që hapën dyert e shtëpive të tyre, nga njerëzit që punuan, sakrifikuan, ushqyen familjet, mbajtën gjallë shkollën, dijen dhe shpresën. Është shkruar nga mjekët, gazetarët, studentët, punëtorët dhe mijëra njerëz që ndoshta nuk patën kurrë një fotografi në faqet e historisë, por pa të cilët historia e Kosovës do të ishte ndryshe. Edhe ata janë Kosova.

Prandaj Kosova nuk duhet të ndahet sot mes “atyre” dhe “nesh”. Kosova është e jona të gjithëve. Dhe nëse vërtet e duam këtë vend, nuk mund ta mbrojmë një pjesë të historisë së tij duke e dëmtuar të ardhmen e tij. Mund të protestojmë, mund të mos pajtohemi, mund të jemi të zhgënjyer dhe të zemëruar, mund të kërkojmë drejtësi me zë të lartë, por duhet ta bëjmë paqësisht, me dinjitet dhe brenda ligjit. Protesta paqësore është forcë qytetare; dhuna është humbje e kontrollit. Dhe Kosova sot ka nevojë për kontroll, jo për kaos.

Ka nevojë për njerëz që dinë ta mbajnë kokën të ftohtë edhe kur zemra u zien. Ka nevojë për institucione që respektohen, por edhe për qytetarë që kërkojnë llogari kur besojnë se diçka nuk është bërë drejt. Ka nevojë për një shoqëri që nuk dorëzohet para asaj që e konsideron padrejtësi, por as nuk e humb veten duke e luftuar atë.

Sepse drejtësia nuk duhet të ketë frikë nga e vërteta. Nëse ka prova që duhet të shqyrtohen, le të shqyrtohen. Nëse ka argumente juridike që duhet të dëgjohen, le të dëgjohen. Nëse ka shkelje që duhet të kundërshtohen, le të kundërshtohen. Nëse një vendim duhet të ndryshohet, le të ndryshohet përmes ligjit. Por në fund, le të jetë drejtësia ajo që vendos, jo turma, jo zemërimi, jo hakmarrja dhe jo propaganda.

Dhe kjo duhet të vlejë edhe kur rezultati na pëlqen, edhe kur nuk na pëlqen; edhe kur prek njerëzit që i duam, edhe kur prek njerëzit me të cilët nuk pajtohemi. Sepse nëse kërkojmë drejtësi vetëm kur ajo është në anën tonë, atëherë nuk po kërkojmë drejtësi. Po kërkojmë një rezultat që na përshtatet.

Sot, ndoshta më shumë se kurrë, duhet ta dëshmojmë se mund të jemi të bashkuar pa qenë të dhunshëm, se mund të jemi të zemëruar pa qenë shkatërrues, se mund ta mbrojmë të kaluarën pa e rrezikuar të ardhmen dhe se mund të kërkojmë drejtësi për ata që besojmë se janë trajtuar padrejtësisht, pa e dëmtuar Kosovën në këtë rrugë.

Kosova nuk ka nevojë për një plagë tjetër. Ajo ka nevojë për paqe, për maturi, për institucione dhe për drejtësi. Mbi të gjitha, ka nevojë për njerëz që edhe në ditët më të dhimbshme nuk harrojnë se nesër duhet të jetojmë përsëri bashkë.

Prandaj, le të protestojmë nëse besojmë se duhet të protestojmë. Le të kërkojmë drejtësi. Le të kërkojmë të vërtetën. Le të mos heshtim. Por le të mos e humbim arsyen. Sepse ndonjëherë akti më i madh i patriotizmit nuk është të bërtasësh më fort se të tjerët. Është të kesh forcën të mos e lëndosh Kosovën pikërisht në momentin kur zemra të dhemb më së shumti.

Jo zhurma mbi drejtësinë, por drejtësia mbi zhurmën.

I juaji mësusi Isë

Shiko më pak

24. 09. 2026

Këto vrasje ndodhen mes ushtrisë sonë çlirimtare dhe fatkeqësishtë  politikanët, prokurorët dhe organet përgjegjëse për këto qështje kriminale, që nga pas lufta e deri më ditët e sotit nuk u morën me zbardhjen e vrasjeve tinzare e kriminale që i kryen këto vrasje, edhe pse kjo përgjegjësi u ka takuar  dhe u  takon politikanëve, prokurorëve dhe organeve përgjegjëse të të dyja shteteve shqiptare, ti  zbulonin  e ti zbulojnë sa më parë kriminelët vrastar. Vrasjet kanë ndodhë në territorin e të dyja shteteve. Pse po heshtin e nuk po i zbulojnë këto vrasje, është një befasi e një dyshim i madhe ndaj  neglizhencës së politikanëve, prokurorëve dhe organeve përgjegjëse për këto qështje, se për favore të kujtë po i heshtin ngjarjet kriminale në dëm të familjarëve që kriminelët ua kanë vrarë më të dashurit e tyre.

Këto vrasje nuk ishin thjeshtë incidente të izoluara, por vrasje  me paramendim dhe të planifikuara me përpikmëri. Krime të tilla tmerruese, sëbashku me shumë krime tjera që po mbahen të fshehura për popullin shqiptar, duhet të hetohen dhe e vërteta duhet të bëhet sa më e kjartë publikisht, ndërsa vrasësit duhet të gjenden sa më parë dhe të vihen para drejtësisë si akterë të vrasjeve. Pa e vuar në dritë këtë krim të organizuar, Kosova dhe populli shqiptar e veçanërisht familjet e viktimave, nuk do të gjejnë paqe e rehatij kurr. Për këtë problem jo pak shqetësues duhet të mendojnë mirë politikanët tanë, prokurorët organet përgjegjëde shtetnore, shoqatat e dalura nga lufta dhe militantë të ndryshëm partiak, se po sillen drejtë apo jo me viktimat e luftës, të cilët janë vrarë nga duarë tinzare si kundërshtar politik. Është padrejtësi e madhe të bëhet një revoltë e tillë në demonstrata organizuar nga shoqatat e dalura të luftës dhe nga studentë të ndryshëm të manipuluar nga organizatorët e këtyre demonstratave, të bëhet një revoltë e tillë për themeluesit kryesor të UÇK-s.

Pse e thash këtë, sepse nuk është e njëjtë dhembja e të denuaraëve me dhembjen e vrasjeve të kundërshtarëve politik të cilët e tejkalojnë numrin e të denuarëve dhjeta herë në shkallën e parë të gjykatës speciale, me mundësi të ankimimit në gjykatën e apelit. Vërtetë është e turpshme të mos e ndjejmë edhe ne dhembjen e atyre që janë vrarë si kundërshtar politik dhe nuk janë të gjallë më në këtë jetë. Po ashtu është edhe më e turpshme të mos solidarizohemi me dhembjen e familjarëve të të vrarëve si kundërshtar politik. Kurë e them ketë më shkon mendja se çfarë të keqe i bënë Kosovës të vrarurit si kundërshtar politik:

1. Kolonel Ahmet Krasniqi, ministër i mbrojtjes dhe figurë qendore e FARKUT,  i vrar në Tiranë, me 21 shtator 1998,
2. Enver Maloku, i vrar me 11 ianar 1999 në Prishtinë, drejtues i qndrës për informim të Kosovës dhe figurë e afërt me Presidentin Historik Dr. Ibrahim Rugova,
3. Xhemajl Mustafa, këshilltar i afërt i presidentit Rugova, u vra në hyrjen të banesës së tij me 23 nëntor të vitit 2000,
4. Bekim Kastrati dhe besim Dajaku u vranë me 19 tetor 2001. Bekim Kastrati ishte gazetar i Bota Sot. Dajaku raportohej si ish truproja e Rugovës, Gani Geci  i cili mbijetoi edhe pse mendohej se ai kishte qenë objektivi kryesor për vrasje,
5. Smajl Hajdaraj, u vra me 17 Janar 2002 në pejë, ish komandant i UÇK-s në Rugovë dhe më pas deputet i LDK-s,
6. Tahir Zemaj, Enes Zemaj dhe Hasan Zemaj, u vranë me 4 Janar 2003 në Pejë. Tahir Zemaj ishte komandant i FARKUT, antar i LDK-s dhe dëshmitar kyq në procesin gjyqësor të njohur si “Grupi i Dukagjinit”. Djali i tij Enesi dhe i afërmi i tij Hasani u vranë nga të shtënat prej auto mjeteve,
7. Bardhyl Ajeti, i vrar me 3 qershor dhe vdiq me 28 qershor  2005, gazetar dhe kolumnist i Bota Sot dhe shum tjerë të vrar si komandant Drini  e të plagosu për të cilët nuk jan zbuluar rastet e atentateve dhe plagosjeve të shumta që u kanë shpëtuar atentateve. I juaj, mësuesi Isë

15. 09. 2026

Kjo dukuri aspak e këndëshme që po ndodhë në arsimin tonë kombtar i cili po zhvillohet në Kosovë, po shkaktohet nga disa faktor relevantë, si: 1. Mënyra e reformimit në arsimin tonë kombtar, 2. Mënyra e hartimit dhe përpilimit të Korikulave shkollore dhe univerzitare, 3. Mënyra e Hartimit dhe përpilimit të teksteve dhe literaturës shkollore, 4. Mënyra e ndërtimit të ndërtesave shkollore e univezitare dhe paisja e tyre me kabinete e mjete mësimore, 5. Mënyra e përgatitjes profesionale e mësimëdhënësve për mësimdhënje në shkolla e në univerzitete,

6. Mënyra e hartimit dhe përpilimit të testeve kombtare shkollore e univerzitare për cilësim të nxënësve e studentëve, 7. Mënyra e komunikimit shkollë familje e anasjelltas, 8. Mënyra e bashkpunimit drejtori e shkollës, stafit pedagogjik e psikologjik shkollor dhe mënyra e bashkpunimit të këtij stafi me bashpunimin e prindërve të nxënësve, 9. mënyra e bashkpunimit të stafit të mësimdhënësve me nxënësit dhe stafit të misimdhënësve mes veti dhe mënyra e bashkpunimit të kshillit të shkollës, me kshillin e prindërve të shkollës dhe me kshillin e nxënësve, etj.

Mënyra e reformimit në arsimin tonë kombtar është bërë shkel e shko sa për sy e faqe, për ta genjyer vetën se po bëjmë reformë. Kurë e them këtë, e kam fjalën të kuadri që i ka marr përgjegjësitë për të bërë reform në arsimin tonë të Kosovës. Ky kuadër reformues mbanë përgjegjësinë për dështimet e reformimit në arsim, sepse para se të niset me reformën, është dashtë të studjohet realiteti i gjendjes që ka qenë para fillimit të reformimit. Këtë nuk e kanë bërë dhe nuk kanë patur kurrfar informacioni se ku ka nevoj më par të fillohet me reformimin e arsimit, e ku jo.

Kemi kuadra apo jo që e bartin barren e reformimit profesional që të realizohen praktikisht të ashtuquajturat reforma? Kjo reformë e ashtuquajtur është bërë vërtetë shkel e shko nga kuadër jo profesional por nga kuadër politik, ku politika i ka fut hundët kudo, me kuadrin e saj të përshtatshëm politik, jo aspak me kuadër profesional që janë të përgatitur profesionalishtë për këto qështje reformuse. Shkurt shprehur kanë ardhë në konsiderim ai kuadër që ka vepruar sipas menagjerëve të tyre politik, pëpr të bërë sa më shumë shpërlarje parash se sa për të bërë reformë të duhura në arsimin tonë kosovar.

Po kështu ka ndodhur edhe me mënyrën e hartimit të korikulave shkollore, përmes një kudri jo profesional që korukulat të jenë të përshtatshme për llojin e shkollave dhe univerziteteve dhe të përshtatur moshës së nxënësve dhe studentëve e shkallshkallshmërinë së zhvillimit të tyre. Po kështu ka ndodhur edhe gjatë hartimit dhe përpilimit të teksteve dhe literaturës shkollore. Po kështu ka ndodhur edhe me përgatitjen e kuadrit mësimdhënës Po kështu ka ndodhur edhe me ndërtimin e objekteve shkollore dhe paisjes së tyre me kabinete dhe mjete të duhura mësimore. Ku ka munguar pjesmarrja e dorës së profesionalistëve që të pëprshtaten ato sipas nevojës së nxënësve, dhe studentëve dhe sipas nevojsë së mësimdhënësve të tyre, për ta përvetsuar materjen mësimore nga ana e nxënësve dhe studentëve dhe për ta transmetuar ate tek nxënësit e studentët nga ana e mësimdhënësve.

Po kështu ka ndodhur edhe me përpilimin dhe hartimin e testeve kombtare shkollore, ku testet nuk i kanë plotësuar kriteret pedagogjike gjatë hartimit të tyre për një vlersim sa më objektiv të arritjeve të nxënësve e studentëve në mësim. Kështu dështim pas dështimit, padhënë përgjegjësi askush ndaj dikujt, janë trash problemet sa nxënësit tanë nuk po tregojnë seksese të mjaftushme në testimin e tyre në testin ndërkombtar PISA. Po kështu kanë ndodhë e po ndodhin edhe në mardhënjet shkollë familje, mardhënjet drejtori, këshil i arsimtarëve, drejtori këshill i profesionistëve pedagogjik e psikologjik të shkollës, e shumë probleme tjera të pazgjidhur që po e pengojnë arritjen e suksesit në mësim të nxënësve tanë. Pra kuadri jo profesional kudo që merr pjesë, sjell mos suksese e shumë kokqarje gjatë jetës së përditshme. I juaj, mësuesi Isë

Shiko më pak

1

11. 09. 2026

Menqurin dhe budallakin i përkufizon vetë njeriu shkallë shkallë përmes bazës së tij trashëguese gjatë jetës. Edukata dhe dituria nuk kanë kufi, as budallakia nuk ka kufi, pos që ato tek njeriu janë shkallë shkallë të zhvilluara, sepse të dyja ato janë si dispozicion i gatshëm trashëgues. Edukatën e diturinë dhe budallakinë e bartë njeriu me veti. Cilën ta ushqen më shumë ajo do të mbizotroi tek ai. Aq sa e ushqen edukatën dhe diturinë gjatë jetës, aq i edukuar dhe i ditur do të bëhesh dhe anasjelltas, aqë sa e ushqen budallakinë, aq budallë dotë bëhesh.

Të dyja këto vetij i kemi të poseduara si dispozicion trashëgues, të cilat gjatë jetës rriten e zhvillohen sipas kujdesit tonë që ua përkushtojmë atyre. Disa mendojnë se edukata dhe dituria është budalli, e disa mendojnë se budallia është menquri, sepse aty ku pozicionohet njeriu i dukët pozicion më i favorshëm se pozicionet tjera të njerëzimit, edhe pse me kohen mund ta kuptoi se paska qenë qesharak dhe fatkeq pozicionimi i tij i deritanishëm në jetë. Çdo gjë e mirë apo e keqe qoftë ajo, varet kryesisht nga vetë njeriu se si pozicionohet nëpër kohë gjatë jetës së tij.

Shumë aftësi e potencial që e posedojmë për brenda, varet nga ne, apo e zgjojmë nga gjumi apo jo. Nëse ato aftësi e at potencial nuk e zgjojmë nga gjumi, ato vdesin e nuk e shohin driten e kësaj bote duke na shërbyer neve për të mirën tonë gjatë jetës. Nuk mundemi me e marr me mend se sa potencial të fortë i ofron truri njeriut. Ky potencial e ka fatin e mirë apo të keq nga vetnjeriu, sa e njeh dhe sa e përdor potencilin e vetë që e posedon përbrenda, i cili mezi pret ta zgjojmë nga gjumi dhe ta përdorim gjatë jetës për novajat tona të përditshme dhe për të mirën e njerëzimit në përgjithësi dhe anasjelltas për të keqën e tij.

Potenciali në fjalë që e posedojmë përbrenda, ka të bëj me mënyrën e të menduarit, me mënyrën e bindjeve dhe besimeve tona, me mënyrën e pikëpamjeve rreth qështjeve të ndryshme të botës njrëzore, bimore, shtazore, ujore e toksore dhe me mënyrën e brendëshme të botës sonë shpitërore. Potenciali në fjalë, ka të bëj me nivelin e vullnetit, dëshirës, guximit, qëndrueshmërisë dhe dashurisë, ka të bëj me përqëndrimin e vëmendjes, nivelin e motivacionit, nivelin e emocioneve dhe ndjenjave tona të shumta, të cilat varen nga ne se sa i zgjojmë nga gjumi ato dhe se si i përdorim gjatë jetës, për shërbimet tona të favorshme apo jo të favorshme. I juaj, mësuesi Isë

Shiko më pak

07. 09. 2026

Këtë ideal që e kanë shkelë partitë tona që funksionojnë në Kosovës, populli mëse miri i ka tregua se kush janë, përmes votës demokratike në votime. Askush nuk ka të drejtë të përfitoi privilegje duke u maskuar përmes tri shkronjave të arta “UÇK”. Këtë privilegj jo pak luftetar të rrejshëm e kanë shfrytëzuar me ndihmën e atyre komandantëve që i kanë çitë në treg qertifikatat e veteranëve të rrejshëm të luftës. Në këtë tregti janë blerë nga blersit mbi 45 mij çertifikata të rrejshme për veteran lufte, sipas shumë deklaratave që janë bërë përmes mjeteve të informacionit. Nëse i qëndron të vërtetës kjo e dhënë prej 45 mij veteranëve që kanë marr qertifikata të rrejshme të veteranit, dikush duhet të përgjigjet për kët abuzim kaq të madh, në emër të çlrimtarëve tanë të vërtetë!

Une mendoi përsonalisht, se ky veprim i dyanshëm shitje-blerje, ka bërë shkelje flagrante mbi iddealin e luftës së qlirimtarëve tanë, të cilët kanë ra dëshmor për lirinë e tokave shqiptare. Duke abuzuar me buxhetin e shtetit e kanë e dëmtuar rëndë e shumë keqë idealin e çlirimtarëve tanë që kanë ra dëshmor të lirisë. Ky abuzim që është bërë në emër të luftës çlirimtare, edhe pse kaluan 27 vite, ende nuk janë pastruar qertifikatat e veteranëve të rrejshëm, të cilët nuk janë më pak se 45 mij të tillë, sipas të dhënave në mjetet tona të informacionit. Kurë e them këtë mbështetem në Dklaratën e Hashim Thaçit ish President i Kosovës dhe udhëheqës politik i UÇK-s, i cili ka thënë publikisht përmes mjeteve të infromacionit, se:” Kosova nuk kishte më tepër se 12 mij e mëse shumti deri në 15 mij ushtar të UÇK-s

Nëse bëhet një analizë e saktë për sjelljet dhe veprimet e deputetëve tanë në parlament, dhe udhëheqësve të tyre partiak, mund të vihet deri tek një e vërtetë, se kush ka abuzuar, pse ka abuzuar me shit-blerjet e qertifikatave të veteranëve të rrejshëm , në dëm të autoritetit, respektit dhe vlerës e kontributit të veteranëve të vërtet dhe në dëm të dëshmorëve tanë të lirisë që kanë ra heroikishtë duke mbrojt lirinë dhe atdheun e shqiptarëve. Nëse i referohemi të dhënave që i ka dhënë publikishtë përmes mjeteve të informacionit, ish presidenti Thaçi, se Kosova nuk kishte më tepër se 12 mij e mëse shumti deri në 15 mij luftetar, po vertetohet se 45 mij luftetarë janë paisë me qertifikata të rrejshme të veteranit dhe janë njëjtësuar e barazuar me luftetarët e vërtë të luftës sonë çlirimtare.

15 mij veteran të vërtetë + 45 mij veteran të rrejshëm, barazi me 60 mij veteran, barrë e buxhetit të Kosovës. Shkelje flagrante në idealet e luftës sonë çlirimtare duke e dëmtuar rëndë imazhin e luftetarëve të vërtetë përbërë prej 15 mij vetëve. Dikush herët ose vonë duhet të jap përgjeësi për këtë shkelje flagrante! Menimi im përsonal është se tërë këtë problem e tollobvij që po ia sjellin Kosovës, janë ata që kanë abuzuar me idealet e luftës çlirimtare dhe me buxhetin e shtetit të Kosovës, djersë e popullit. Mos e gëzofshin. I juaj, mësuesi Isë

Shiko më pak